W ramach projektu dotyczącego współpracy i koordynacji w zakresie uczenia się przez całe życie odbyło się kolejne, trzecie już spotkanie Sieci tematycznej nr 3 „Rozwijanie umiejętności poza edukacją formalną”. Uczestnicy dyskutowali o wyzwaniach stojących przed edukacją pozaformalną oraz o możliwościach jej dalszego rozwoju.
Edukacja formalna i pozaformalna – dwa światy, które mogą się uzupełniać
Podczas spotkania wiele uwagi poświęcono temu, jak lepiej połączyć potencjał edukacji formalnej i pozaformalnej oraz jak tworzyć trwałe mechanizmy współpracy pomiędzy szkołami, organizacjami pozarządowymi, samorządami i innymi instytucjami działającymi na rzecz edukacji.
Sieć działa w ramach projektu dotyczącego współpracy i koordynacji w zakresie uczenia się przez całe życie. Jest przestrzenią wymiany doświadczeń oraz wypracowywania rozwiązań związanych z rozwijaniem kompetencji poza tradycyjnym systemem edukacji. Wnioski i rekomendacje wypracowane w sieciach mają wspierać działania na poziomie regionalnym i krajowym. Efekty prac sieci były już również punktem odniesienia przy pracach Ministerstwa Edukacji Narodowej nad rozwiązaniami dotyczącymi Wojewódzkich Zespołów Koordynacji ds. polityki umiejętności.
Regionalni koordynatorzy ds. edukacji pozaformalnej – nowa propozycja
W ramach dyskusji zaproponowano powołanie regionalnych koordynatorów ds. edukacji pozaformalnej. Ich zadaniem byłoby tworzenie pomostu pomiędzy edukacją formalną i pozaformalną, inicjowanie współpracy między różnymi środowiskami, wymiana dobrych praktyk oraz budowanie regionalnych sieci partnerstwa. Koordynatorzy mogliby jednocześnie pełnić funkcję ambasadorów i animatorów edukacji pozaformalnej, upowszechniających jej możliwości i zachęcających kolejne instytucje do współpracy.
Innowacje pedagogiczne w szkołach
Drugą przedstawioną propozycją było szersze wykorzystywanie innowacji pedagogicznych w szkołach jako przestrzeni do wdrażania metod charakterystycznych dla edukacji pozaformalnej. Dzięki temu rozwiązania oparte na uczeniu się przez doświadczenie, projektach, współpracy, samodzielności i aktywności ucznia mogłyby jeszcze mocniej przenikać do edukacji formalnej, ale – co ważne – odbywałoby się to w sposób uporządkowany i osadzony w ramach funkcjonowania szkoły.
Innowacja pedagogiczna może bowiem tworzyć przestrzeń do podejmowania niestandardowych działań edukacyjnych, testowania nowych metod pracy oraz wychodzenia poza tradycyjny model lekcji. Pozwala w ten sposób łączyć potencjał edukacji formalnej z metodami i doświadczeniami charakterystycznymi dla edukacji pozaformalnej.
Trwałe mechanizmy współpracy kluczem do sukcesu
Dyskusja w ramach Sieci nr 3 wskazuje, że jednym z ważnych wyzwań pozostaje dziś nie tylko tworzenie kolejnych inicjatyw edukacyjnych, ale również budowanie trwałych mechanizmów współpracy pomiędzy tymi, którzy już je realizują. Edukacja formalna i pozaformalna mogą się wzajemnie uzupełniać, a szkoła może korzystać z doświadczeń i metod wypracowanych poza tradycyjną salą lekcyjną.
Źródło: Akademia Szkolnictwa – Branżowa Szkoła I Stopnia w Inowrocławiu
Fot. facebook.com
